Kukla

Elimi yakarken sıcak kestaneler

Uçuş uçuş yağan karda

Yürümek çok hoşuma gider

Beynimde oluşur

Ümitler vadeden çeşit çeşit düşünceler

Avuçtaki kar taneleri gibi

Her biri bir tarafa savrulur

Erir kaybolur gider

Ümitlerle hayallerle beslenen

İsteklerimiz yarınlardan

Vesile olsun hayırlara temennisiyle

Sürüp gidiyor.

İnsan bu çelişkiler yumağı

Bir yanı ister bir yanı nefret eder

Önündekiler dururken

Mutluluğu hep uzaklarda arar

Gönlümüz görür gözümüz görmez

Karnımız doyar ruhumuz doymaz

Ne güzellik yetiyor ruhu doyurmaya

Ne de parayla alınıyor mutluluk huzur

Tanrının yazdığı kader kitabına göre

İnsan hayatını

Kaderinin kuklası olarak yaşar